Lessen van de Kleine Prins

De term goed voorouderschap is de laatste tijd in zwang, mede dankzij Roman Krznaric's boek. Maar waarom hebben we het niet over onze voorkinderen? Ouder zijn betekent verantwoordelijkheid dragen, de complexiteit van de wereld doorgronden, ervaring hebben. Maar is het niet net zo belangrijk om de waardes te omarmen die komen kijken bij kind zijn? Kinderen verwonderen zich door vragen te stellen, ze gebruiken hun fantasie en zijn ongelooflijk flexibel.

Wat ik ook mooi vind aan kinderen is dat ze het liegen nog niet helemaal onder de knie hebben. Je kan ze doorzien, via de toon van hun stem, de lichaamshouding, de blik of de feiten die niet kloppen. Ik vind dat vertederend. Volwassenen hebben het liegen en maskeren van lichaamstaal veel beter in de hand. Ze kunnen heel veel dingen niet toegeven, basale zaken als jaloezie of onzekerheid, het opkroppen van woede in plaats van simpelweg een driftbui eruit laten door even met de voeten te stampen. Heerlijk hoe open kinderen met emoties omgaan zonder schroom en schaamte.

De kracht van de term tijdsdiversiteit (een concept dat ik in mijn afstudeeronderzoek heb uiteengezet) is dat het alle vormen van denken en doen onderstreept, niet alleen het voorouderschap of het lange termijn denken. Ook het in het hier en nu kunnen stilstaan en genieten van de pracht van de natuur of verhalen die we elkaar vertellen. En het onderstreept hoe verschillende generaties elkaar aanvullen. Het kind leert de volwassene hoe het zich moet gedragen. Door misschien wat minder complex naar de wereld te kijken. En door wat vaker in mogelijkheden te denken.

Door het innerlijke kind vaker aan te wakkeren ontdekken we dat het niet zo gek was wat Antoine de Saint-Exupéry schreef en die ik laatst geschreven zag staan op een grafsteen op Zorgvlied: Volwassenen zijn hele vreemde mensen. Laten we het dus iets vaker hebben over het voorkind, speelse vragen stellen en nieuwsgierig zijn. Waarom doen we wat we doen? Wees een goed voorkind, en laat elke maand in ieder geval 1 dag het kind de baas zijn (in de samenleving en in onszelf).

#tijd #voorkinderen #dekleineprins #verwonderen

Previous
Previous

Semiotiek; de studie van beeldtaal en symbolen

Next
Next

Vogels, ochtendstond en schemering